حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ الأَسْدِيِّ، حَلِيفِ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ فِي صَلاَةِ الظُّهْرِ وَعَلَيْهِ جُلُوسٌ، فَلَمَّا أَتَمَّ صَلاَتَهُ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ فَكَبَّرَ فِي كُلِّ سَجْدَةٍ وَهُوَ جَالِسٌ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ، وَسَجَدَهُمَا النَّاسُ مَعَهُ مَكَانَ مَا نَسِيَ مِنَ الْجُلُوسِ. تَابَعَهُ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ فِي التَّكْبِيرِ.
Қутайба ибн Саъид бизга айтди: Лайс бизга айтди, Ибн Шиҳобдан, у Аъраждан, у Бану Абдулмутталибнинг иттифоқдоши Абдуллаҳ Ибн Буҳайна Асадийдан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам пешин намозида (биринчи қаъдада ўтирмай) турдилар, (ҳолбуки) ўтириши (лозим) эди. Намозини тўкис қилгач, салом беришдан олдин икки сажда қилди, ўтирган ҳолда ҳар саждада такбир айтди, ва одамлар ҳам у зот билан ўша — у ўтиришни унутган (қаъда) ўрнига — (сажда)ни қилди. Бунга Ибн Журайж Ибн Шиҳобдан такбир борасида мутобаат қилди.