حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي ثُمَامَةُ، أَنَّ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ كَتَبَ لَهُ فَرِيضَةَ الصَّدَقَةِ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ رَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم " مَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ مِنَ الإِبِلِ صَدَقَةُ الْجَذَعَةِ، وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ جَذَعَةٌ وَعِنْدَهُ حِقَّةٌ، فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ الْحِقَّةُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنِ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا، وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ الْحِقَّةُ وَعِنْدَهُ الْجَذَعَةُ، فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ الْجَذَعَةُ، وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ، وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ إِلاَّ بِنْتُ لَبُونٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ بِنْتُ لَبُونٍ، وَيُعْطِي شَاتَيْنِ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا، وَمَنْ بَلَغَتْ صَدَقَتُهُ بِنْتَ لَبُونٍ وَعِنْدَهُ حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ الْحِقَّةُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ، وَمَنْ بَلَغَتْ صَدَقَتُهُ بِنْتَ لَبُونٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ وَعِنْدَهُ بِنْتُ مَخَاضٍ، فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ بِنْتُ مَخَاضٍ وَيُعْطِي مَعَهَا عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ ".
Муҳаммад ибн Абдуллаҳ бизга айтди: Отам менга айтди: Сумома менга айтди: Анас розияллаҳу анҳу унга айтди: Абу Бакр розияллаҳу анҳу унга Аллаҳ Ўз Расули соллаллаҳу алайҳи васалламга буюрган садақа (закот) фарзини ёзди: «Кимнинг ҳузурида туядан жазаъа (беш ёшли)нинг закоти (вожиб бўлиб) етса-ю, унинг ҳузурида жазаъа бўлмаса, балки ҳиққа (тўрт ёшли) бўлса, ундан ҳиққа қабул қилинади ва у билан бирга, агар осон келса, икки қўй ёки йигирма дирҳам қўшади. Кимнинг ҳузурида ҳиққанинг закоти етса-ю, унинг ҳузурида ҳиққа бўлмаса, балки жазаъа бўлса, ундан жазаъа қабул қилинади, закот йиғувчи унга йигирма дирҳам ёки икки қўй беради. Кимнинг ҳузурида ҳиққанинг закоти етса-ю, унинг ҳузурида фақат бинту лабун бўлса, ундан бинту лабун қабул қилинади, у икки қўй ёки йигирма дирҳам беради. Кимнинг закоти бинту лабунга етса-ю, унинг ҳузурида ҳиққа бўлса, ундан ҳиққа қабул қилинади, закот йиғувчи унга йигирма дирҳам ёки икки қўй беради. Кимнинг закоти бинту лабунга етса-ю, унинг ҳузурида (у) бўлмаса, балки бинту маход бўлса, ундан бинту маход қабул қилинади, у билан бирга йигирма дирҳам ёки икки қўй беради».