1765-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ إِنَّمَا كَانَ مَنْزِلٌ يَنْزِلُهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِيَكُونَ أَسْمَحَ لِخُرُوجِهِ. يَعْنِي بِالأَبْطَحِ.
Абу Нуъайм бизга айтди: Суфён бизга айтди, Ҳишомдан, у отасидан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: У (Муҳассаб) фақат Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам тушадиган бир манзил эди — унинг чиқиши қулайроқ бўлиши учун — яъни Абтаҳ (ҳақида).