حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، قَالَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ ذَكْوَانَ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرْسَلَ إِلَى رَجُلٍ مِنَ الأَنْصَارِ فَجَاءَ وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَعَلَّنَا أَعْجَلْنَاكَ ". فَقَالَ نَعَمْ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أُعْجِلْتَ أَوْ قُحِطْتَ، فَعَلَيْكَ الْوُضُوءُ ". تَابَعَهُ وَهْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ. قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَلَمْ يَقُلْ غُنْدَرٌ وَيَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ الْوُضُوءُ.
Бизга Ишоқ ривоят қилди, у деди: бизга ан-Назр хабар берди, у деди: бизга Шуъба, ал-Ҳакамдан, у Заквон Абу Солиҳдан, у Абу Саид ал-Худрийдан хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ансорлардан бир кишига (одам) юбордилар. У боши томчилаб турган ҳолда келди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сени шошириб қўйдикми?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Шоштирилсанг ёки (маний чиқмай) тўхтаб қолсанг, сенга таҳорат (вожиб бўлади),» дедилар. Уни Ваҳб мутоба қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди. Абу Абдуллаҳ (Бухорий) деди: Ғундар ва Яҳё Шуъбадан «таҳорат»ни айтмадилар.