حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنِي خَالِدٌ ـ هُوَ ابْنُ الْحَارِثِ ـ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى أُمِّ سُلَيْمٍ، فَأَتَتْهُ بِتَمْرٍ وَسَمْنٍ، قَالَ " أَعِيدُوا سَمْنَكُمْ فِي سِقَائِهِ، وَتَمْرَكُمْ فِي وِعَائِهِ، فَإِنِّي صَائِمٌ ". ثُمَّ قَامَ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ الْبَيْتِ، فَصَلَّى غَيْرَ الْمَكْتُوبَةِ، فَدَعَا لأُمِّ سُلَيْمٍ، وَأَهْلِ بَيْتِهَا، فَقَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ لِي خُوَيْصَةً، قَالَ " مَا هِيَ ". قَالَتْ خَادِمُكَ أَنَسٌ. فَمَا تَرَكَ خَيْرَ آخِرَةٍ وَلاَ دُنْيَا إِلاَّ دَعَا لِي بِهِ قَالَ " اللَّهُمَّ ارْزُقْهُ مَالاً وَوَلَدًا وَبَارِكْ لَهُ ". فَإِنِّي لَمِنْ أَكْثَرِ الأَنْصَارِ مَالاً. وَحَدَّثَتْنِي ابْنَتِي أُمَيْنَةُ أَنَّهُ دُفِنَ لِصُلْبِي مَقْدَمَ حَجَّاجٍ الْبَصْرَةَ بِضْعٌ وَعِشْرُونَ وَمِائَةٌ. حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ، سَمِعَ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Муҳаммад ибн Мусанно бизга айтди: Холид — у Ибнул-Ҳорис — менга айтди: Ҳумайд бизга айтди, Анас розияллаҳу анҳудан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Умму Сулаймнинг олдига кирдилар, у зотга хурмо ва сарий ёғ келтирди. У зот: «Сарий ёғингизни мешига, хурмонгизни идишига қайтарингиз, чунки мен рўзадорман» дедилар. Сўнг уйнинг бир четига бориб, фарз(намоз)дан бошқа намоз ўқиди, Умму Сулайм ва унинг аҳли-байтига дуо қилди. Умму Сулайм: ‹Ё Расулуллаҳ, менинг бир кичик (хоҳишим — дуо) бор› деди. У зот: «У нима?» дедилар. У: ‹Хизматчинг Анас (учун дуо қил)› деди. У зот мен учун охират ёки дунё яхшилигидан бирор нарсани қолдирмай дуо қилди: «Аллаҳим, унга мол ва фарзанд ризқ қил ва унга баракат бер» дедилар. Мен Ансорнинг энг мол(бой)лариданман. Қизим Умайна менга айтди-ки, Ҳажжож Басрага келган пайтида менинг сулбимдан (авлодимдан) юз йигирма неча (киши) дафн қилинган эди. Ибн Абу Марям бизга айтди: Яҳё бизга хабар берди: У деди: Ҳумайд менга айтди: У Анас розияллаҳу анҳуни (эшитди), у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан.