أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُرِّيَّ بْنَ قَطَرِيٍّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُرْسِلُ كَلْبِي فَيَأْخُذُ الصَّيْدَ وَلاَ أَجِدُ مَا أُذَكِّيهِ بِهِ فَأُذَكِّيهِ بِالْمَرْوَةِ وَالْعَصَا . قَالَ " أَهْرِقِ الدَّمَ بِمَا شِئْتَ وَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, Шуъбадан, у Симокдан (ривоят қилдики), у деди: Муррий ибн Қатарийнинг бундай деганини эшитдим, у Адий ибн Ҳотимдан (ривоят қилиб): у деди: «Эй Расулуллаҳ, мен итимни қўйиб юбораман, у овни ушлайди, мен эса уни сўядиган нарса топмайман, шунда уни ўткир тош ёки таёқ билан сўяман (бўладими)?» дедим. У: «Хоҳлаган нарсанг билан қонини тўк ва Аллаҳ азза ва жалланинг исмини зикр қил,» дедилар.