حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ قَزَعَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ ـ رضى الله عنه ـ وَكَانَ غَزَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثِنْتَىْ عَشْرَةَ غَزْوَةً قَالَ سَمِعْتُ أَرْبَعًا مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَعْجَبْنَنِي قَالَ " لاَ تُسَافِرِ الْمَرْأَةُ مَسِيرَةَ يَوْمَيْنِ إِلاَّ وَمَعَهَا زَوْجُهَا أَوْ ذُو مَحْرَمٍ، وَلاَ صَوْمَ فِي يَوْمَيْنِ الْفِطْرِ وَالأَضْحَى، وَلاَ صَلاَةَ بَعْدَ الصُّبْحِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ، وَلاَ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ، وَلاَ تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلاَّ إِلَى ثَلاَثَةِ مَسَاجِدَ مَسْجِدِ الْحَرَامِ، وَمَسْجِدِ الأَقْصَى، وَمَسْجِدِي هَذَا ".
Ҳажжож ибн Минҳол бизга айтди: Шуъба бизга айтди: Абдул-Малик ибн Умайр бизга айтди: У деди: Мен Қазаъани (эшитди): У деди: Мен Абу Саъид Худрий розияллаҳу анҳуни — у Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ўн икки ғазотда (жангда) қатнашган эди — шундай деганини эшитди: ‹Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан тўрт (нарса)ни эшитди, улар мени ҳайратга солди›: У зот: «Аёл икки кунлик (масофа) йўлга — ёнида эри ёки маҳрам (эгаси) бўлмаган ҳолда — сафар қилмасин. Фитр ва азҳо икки кунида рўза йўқ. Субҳдан кейин қуёш чиқгунча намоз йўқ, асрдан кейин ботгунча (намоз йўқ). Фақат уч масжидга: Масжидул-Ҳаром, Масжидул-Ақсо ва менинг шу масжидимга(гина) йўл (асбоби) боғланади (сафар қилинади)» дедилар.