حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ دَعَا رَجُلٌ بِالْبَقِيعِ يَا أَبَا الْقَاسِمِ. فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَمْ أَعْنِكَ. قَالَ " سَمُّوا بِاسْمِي، وَلاَ تَكْتَنُوا بِكُنْيَتِي ".
Бизга Молик ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, у Ҳумайддан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу): Бақиъда бир киши: «Ё Абулқосим!» деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга ўгирилди. У: «Мен сени назарда тутмагандим» деди. Набий деди: «Менинг исмим билан атаринглар, лекин менинг куням билан куняланманглар».