2135-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Савдо-сотиқ китоби
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ الَّذِي حَفِظْنَاهُ مِنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ سَمِعَ طَاوُسًا، يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ أَمَّا الَّذِي نَهَى عَنْهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَهْوَ الطَّعَامُ أَنْ يُبَاعَ حَتَّى يُقْبَضَ. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَلاَ أَحْسِبُ كُلَّ شَىْءٍ إِلاَّ مِثْلَهُ.
Бизга Али ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у деди: Биз Амр ибн Динордан ёдлаганимиз шу: У Товусни эшитди, у деди: Мен Ибн Аббосни (розияллаҳу анҳумо) эшитдим, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ман қилган нарса — таом қабул қилиб олинмагунча сотилишидир. Ибн Аббос деди: Мен ҳар бир нарсани ҳам шунга ўхшаш деб ҳисоблайман.