حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِشَرَابٍ، فَشَرِبَ مِنْهُ وَعَنْ يَمِينِهِ غُلاَمٌ وَعَنْ يَسَارِهِ الأَشْيَاخُ، فَقَالَ لِلْغُلاَمِ " أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أُعْطِيَ هَؤُلاَءِ ". فَقَالَ الْغُلاَمُ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ لاَ أُوثِرُ بِنَصِيبِي مِنْكَ أَحَدًا. قَالَ فَتَلَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي يَدِهِ.
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Молик хабар берди, у Абу Ҳозим ибн Динордан, у Саҳл ибн Саъд Соидийдан (розияллаҳу анҳу): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бир ичимлик келтирилди, у ундан ичди. Унинг ўнг томонида бир бола, чап томонида эса кексалар бор эди. У болага: «Буни буларга (кексаларга) беришимга изн берасанми?» деди. Бола: Йўқ, Аллаҳга қасамки, ё Расулуллаҳ, мен сендан (қолган) улушимни ҳеч кимга афзал кўрмайман, деди. У деди: Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни (қадаҳни) унинг қўлига қўйди (берди).