2580-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Совға китоби
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّاسُ يَتَحَرَّوْنَ بِهَدَايَاهُمُ يَوْمِي. وَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ إِنَّ صَوَاحِبِي اجْتَمَعْنَ. فَذَكَرَتْ لَهُ، فَأَعْرَضَ عَنْهَا.
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, у Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо), у деди: Одамлар ўз ҳадялари билан менинг кунимни кўзлар эдилар. Умм Салама: Менинг шерикларим (бошқа хотинлар) тўпланди (ва шикоят қилди), деди. У буни унга (Набийга) зикр қилди, у (Набий) ундан юз ўгирди.