2582-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Совға китоби
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا عَزْرَةُ بْنُ ثَابِتٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي ثُمَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَيْهِ فَنَاوَلَنِي طِيبًا، قَالَ كَانَ أَنَسٌ ـ رضى الله عنه ـ لاَ يَرُدُّ الطِّيبَ. قَالَ وَزَعَمَ أَنَسٌ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ لاَ يَرُدُّ الطِّيبَ.
Бизга Абу Маъмар ривоят қилди, бизга Абдулворис ривоят қилди, бизга Азра ибн Собит Ансорий ривоят қилди, у деди: Менга Сумома ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, у деди: Мен унинг ҳузурига кирдим, у менга атир (хушбўйлик) узатди. У деди: Анас (розияллаҳу анҳу) атирни қайтармас эди. У деди: Анас гумон қилдики (ривоят қилди), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) атирни қайтармас эди.