وَقَالَ الْحُمَيْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرٌو، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ، وَكُنْتُ عَلَى بَكْرٍ صَعْبٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِعُمَرَ " بِعْنِيهِ ". فَابْتَاعَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " هُوَ لَكَ يَا عَبْدَ اللَّهِ ".
Ҳумайдий деди: Бизга Суфён ривоят қилди, бизга Амр ривоят қилди, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бир сафарда эдик, мен бир асов (ёш) туяда эдим. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Умарга: «Уни менга сот», деди. У уни сотиб олди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «У сеники, эй Абдуллаҳ», деди.