حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، رضى الله عنهم قَالَ لَمَّا مَاتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَاءَ أَبَا بَكْرٍ مَالٌ مِنْ قِبَلِ الْعَلاَءِ بْنِ الْحَضْرَمِيِّ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ مَنْ كَانَ لَهُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم دَيْنٌ، أَوْ كَانَتْ لَهُ قِبَلَهُ عِدَةٌ، فَلْيَأْتِنَا. قَالَ جَابِرٌ فَقُلْتُ وَعَدَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُعْطِيَنِي هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا، فَبَسَطَ يَدَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، قَالَ جَابِرٌ فَعَدَّ فِي يَدِي خَمْسَمِائَةٍ، ثُمَّ خَمْسَمِائَةٍ، ثُمَّ خَمْسَمِائَةٍ.
Бизга Иброҳим ибн Мусо ривоят қилди, бизга Ҳишом хабар берди, у Ибн Журайждан, у деди: Менга Амр ибн Динор хабар берди, у Муҳаммад ибн Алидан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳум), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вафот этганда, Абу Бакрга Алў ибн Ҳазрамий томонидан (Баҳрайндан) мол келди. Абу Бакр: Кимнинг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)да қарзи бўлса ёки унда (Набийда) ваъда бўлса, бизга келсин, деди. Жобир деди: Мен: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга мана шундай, шундай ва шундай беришни ваъда қилган эди, дедим — у қўлларини уч марта ёзди. Жобир деди: У менинг қўлимга беш юз, сўнг беш юз, сўнг беш юз (дирҳам) санаб берди.