حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادَ سَفَرًا أَقْرَعَ بَيْنَ نِسَائِهِ، فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا مَعَهُ، وَكَانَ يَقْسِمُ لِكُلِّ امْرَأَةٍ مِنْهُنَّ يَوْمَهَا وَلَيْلَتَهَا، غَيْرَ أَنَّ سَوْدَةَ بِنْتَ زَمْعَةَ وَهَبَتْ يَوْمَهَا وَلَيْلَتَهَا لِعَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، تَبْتَغِي بِذَلِكَ رِضَا رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Бизга Муҳаммад ибн Муқотил ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ хабар берди, бизга Юнус хабар берди, у Зуҳрийдан, у деди: Менга Урва хабар берди, у Оишадан (розияллаҳу анҳо), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир сафарни хоҳлаганда, хотинлари орасида қуръа ташлар эди, уларнинг қайсибирининг қуръаси чиқса, у билан бирга чиқар эди. У улардан ҳар бир аёлга ўз куни ва кечасини тақсимлар эди. Фақат Савда бинти Замъа ўз кунини ва кечасини Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хотини Оишага ҳиба қилди — у бу билан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг розилигини истар эди.