حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَقُولُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم احْجُبْ نِسَاءَكَ. قَالَتْ فَلَمْ يَفْعَلْ، وَكَانَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَخْرُجْنَ لَيْلاً إِلَى لَيْلٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ، خَرَجَتْ سَوْدَةُ بِنْتُ زَمْعَةَ، وَكَانَتِ امْرَأَةً طَوِيلَةً فَرَآهَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَهْوَ فِي الْمَجْلِسِ فَقَالَ عَرَفْتُكِ يَا سَوْدَةُ. حِرْصًا عَلَى أَنْ يُنْزَلَ الْحِجَابُ. قَالَتْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ آيَةَ الْحِجَابِ.
Ишоқ, Яъқубдан: Бизга отам, у Солиҳдан, у Ибн Шиҳобдан: Менга Урва ибнуз Зубайр хабар берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хотини Оиша (розияллаҳу анҳо): Умар ибнул Хаттоб Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга: Хотинларингизни ҳижоб (парда) қилинг, дер эди. У киши (аввал) қилмадилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хотинлари кечаси, қазои ҳожат учун, очиқ жойга (маносиъ) чиқар эдилар. (Бир кеча) Савда бинти Замъа чиқди — у узун бўйли аёл эди — Умар ибнул Хаттоб — у мажлисда эди — уни кўрди ва: Сени танидим, эй Савда, деди — ҳижоб нозил бўлишини истаб (шундай деди). Шунда Аллаҳ азза ва жалла ҳижоб оятини нозил қилди, деди.