288-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ғусл китоби
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنَامَ وَهْوَ جُنُبٌ، غَسَلَ فَرْجَهُ، وَتَوَضَّأَ لِلصَّلاَةِ.
Бизга Яҳё ибн Букайр ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс, Убайдуллаҳ ибн Абу Жаъфардан, у Муҳаммад ибн Абдурраҳмондан, у Урвадан, у Оишадан ривоят қилди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатли ҳолда ухламоқчи бўлганларида, авратларини ювиб, намоз учун (қилганидек) таҳорат қилардилар.