Сунани Насоий — 256-ҳадис

Таҳорат китоби · Жунубнинг овқат олдидан фақат қўлини ювиши

256-ҳадисСунани Насоий · Таҳорат китоби

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنَامَ وَهُوَ جُنُبٌ تَوَضَّأَ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَأْكُلَ غَسَلَ يَدَيْهِ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Убайд ибн Муҳаммад хабар бериб, деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак ривоят қилди, у Юнусдан, у аз-Зуҳрийдан, у Абу Саламадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатли ҳолатда ухламоқчи бўлганларида таҳорат қилар, емоқчи бўлганларида эса икки қўлларини ювар эдилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 257-ҳадисТаҳорат китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатли ҳолатда ухламоқчи бўлганларида таҳорат қилар, емоқчи ёки ичмоқчи бўлганларида эса — (Оиша) деди — икки қўлларини ювиб, сўнг ер ёки ичар эдилар.

Сунани Насоий, 1416-ҳадисЖума китоби

ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки хутбани тик турган ҳолда қилар ва уларнинг орасини ўтириш билан ажратар эдилар.

Саҳиҳул Бухорий, 288-ҳадисҒусл китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатли ҳолда ухламоқчи бўлганларида, авратларини ювиб, намоз учун (қилганидек) таҳорат қилардилар.

Саҳиҳи Муслим, 700-ҳадисҲайз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жунуб бўлганида ва емоқчи ёки ухламоқчи бўлганида, намоз учун (қиладиган) вузусидек вузу қилар эди.

Сунани Насоий, 258-ҳадисТаҳорат китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатли ҳолатда ухламоқчи бўлганларида, ухлашдан олдин намоз учун қиладиган таҳоратдек таҳорат қилар эдилар.

Сунани Абу Довуд, 224-ҳадисТаҳорат китоби

ки: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ейишни ёки ухлашни хоҳлаганларида таҳорат олар эдилар. Яъни жунуб бўлганларида (деб назарда тутади).