حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَنَّ أَبَا مُرَّةَ، مَوْلَى أُمِّ هَانِئٍ ابْنَةِ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أُمَّ هَانِئٍ ابْنَةَ أَبِي طَالِبٍ، تَقُولُ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْفَتْحِ فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ، وَفَاطِمَةُ ابْنَتُهُ تَسْتُرُهُ، فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ " مَنْ هَذِهِ ". فَقُلْتُ أَنَا أُمُّ هَانِئٍ بِنْتُ أَبِي طَالِبٍ. فَقَالَ " مَرْحَبًا بِأُمِّ هَانِئٍ ". فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ غُسْلِهِ قَامَ، فَصَلَّى ثَمَانَ رَكَعَاتٍ مُلْتَحِفًا فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ، فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، زَعَمَ ابْنُ أُمِّي عَلِيٌّ أَنَّهُ قَاتِلٌ رَجُلاً قَدْ أَجَرْتُهُ فُلاَنُ بْنُ هُبَيْرَةَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ أَجَرْنَا مَنْ أَجَرْتِ يَا أُمَّ هَانِئٍ ". قَالَتْ أُمُّ هَانِئٍ وَذَلِكَ ضُحًى.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди, Молик бизга хабар берди, Абун-Назрдан — Умар ибн Убайдуллаҳнинг озод қилган қули — Абу Мурра — Абу Толиб қизи Умм Ҳонийнинг озод қилган қули — унга хабар бердики, у Абу Толиб қизи Умм Ҳонийни шундай деганини эшитди: Мен Фатҳ йили Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига бордим, уни ғусл қилаётган ҳолда топдим, қизи Фотима уни тўсиб турарди. Мен унга салом бердим. У: «Бу ким?», деди. Мен: «Мен Умм Ҳони бинт Абу Толибман», дедим. У: «Умм Ҳонига марҳабо», деди. Ғуслидан фароғат топгач, турди ва бир кийимга ўралган ҳолда саккиз ракат намоз ўқиди. Мен: «Эй Расулуллаҳ, она томонимдан акам Али, мен паноҳ берган фалон ибн Ҳубайра деган кишини ўлдираман, деб даъво қиляпти», дедим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сен кимга паноҳ берган бўлсанг, биз ҳам унга паноҳ бердик, эй Умм Ҳони», деди. Умм Ҳони деди: Бу чошт (вақти) эди.