حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ أَبِي النَّضْرِ، أَنَّ أَبَا مُرَّةَ، مَوْلَى أُمِّ هَانِئٍ بِنْتِ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أُمَّ هَانِئٍ بِنْتَ أَبِي طَالِبٍ، تَقُولُ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْفَتْحِ فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ وَفَاطِمَةُ ابْنَتُهُ تَسْتُرُهُ بِثَوْبٍ - قَالَتْ - فَسَلَّمْتُ فَقَالَ " مَنْ هَذِهِ " . قُلْتُ أُمُّ هَانِئٍ بِنْتُ أَبِي طَالِبٍ . قَالَ " مَرْحَبًا بِأُمِّ هَانِئٍ " . فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ غُسْلِهِ قَامَ فَصَلَّى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ مُلْتَحِفًا فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ . فَلَمَّا انْصَرَفَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَعَمَ ابْنُ أُمِّي عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ أَنَّهُ قَاتِلٌ رَجُلاً أَجَرْتُهُ فُلاَنُ بْنُ هُبَيْرَةَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ أَجَرْنَا مَنْ أَجَرْتِ يَا أُمَّ هَانِئٍ " . قَالَتْ أُمُّ هَانِئٍ وَذَلِكَ ضُحًى .
Умму Ҳони бинти Абу Толиб айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига фатҳ йили бордим; уни ғусл қилаётган, қизи Фотима эса уни бир кийим билан тўсиб турган ҳолда топдим. Мен салом бердим; у: «Бу ким?» деди. Мен: «Умму Ҳони бинти Абу Толиб» дедим. У: «Умму Ҳонига марҳабо (хуш келдинг)» деди. Ғуслдан бўшаганида, туриб — бир (ягона) кийимга ўраниб — саккиз ракат ўқиди. (Намоздан) қайтганида, мен: «Эй Расулуллаҳ, онамнинг ўғли Алий ибн Абу Толиб — мен паноҳ берган бир кишини (фалон ибн Ҳубайрани) ўлдираман деб ўйлаяпти» дедим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сен паноҳ берган (киши)га биз ҳам паноҳ бердик, эй Умму Ҳони» деди. Умму Ҳони: «Бу — дуҳо (чошт) пайти эди» деди.