حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " ثُمَّ فَتَرَ عَنِّي الْوَحْىُ فَتْرَةً، فَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي سَمِعْتُ صَوْتًا مِنَ السَّمَاءِ، فَرَفَعْتُ بَصَرِي قِبَلَ السَّمَاءِ فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ قَاعِدٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، فَجُئِثْتُ مِنْهُ حَتَّى هَوَيْتُ إِلَى الأَرْضِ، فَجِئْتُ أَهْلِي فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي. فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ} إِلَى {فَاهْجُرْ} ". قَالَ أَبُو سَلَمَةَ وَالرِّجْزُ الأَوْثَانُ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди, Лайс бизга хабар берди, у деди: Уқайл менга айтди, Ибн Шиҳобдан, у деди: Абу Саламани эшитдим, у деди: Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумо менга хабар бердики, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитди: «Сўнг мендан ваҳй бир муддат тўхтаб (сус) қолди. Мен юриб бораётганимда осмондан бир овоз эшитдим, кўзимни осмонга (қараб) кўтардим, бирдан мени Ҳирода келган малоика осмон билан ер орасида бир курсида ўтирган (ҳолда турибди). Мен ундан қўрқиб, ерга тушиб (йиқилиб) қолдим, сўнг аҳлимга келиб: ‹Мени ўранг, мени ўранг›, дедим. Шунда Аллаҳ таоло ‹Эй (кийимга) ўралган› дан ‹...(бутларни) тарк эт› (гача) нозил қилди». Абу Салама: «‹Рижз› — бутлар (дегани)», деди.