حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدٍ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَاهُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَ اسْتَأْذَنَ عُمَرُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَعِنْدَهُ نِسَاءٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُكَلِّمْنَهُ وَيَسْتَكْثِرْنَهُ، عَالِيَةً أَصْوَاتُهُنَّ، فَلَمَّا اسْتَأْذَنَ عُمَرُ، قُمْنَ يَبْتَدِرْنَ الْحِجَابَ، فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَضْحَكُ، فَقَالَ عُمَرُ أَضْحَكَ اللَّهُ سِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " عَجِبْتُ مِنْ هَؤُلاَءِ اللاَّتِي كُنَّ عِنْدِي، فَلَمَّا سَمِعْنَ صَوْتَكَ ابْتَدَرْنَ الْحِجَابَ ". قَالَ عُمَرُ فَأَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كُنْتَ أَحَقَّ أَنْ يَهَبْنَ. ثُمَّ قَالَ أَىْ عَدُوَّاتِ أَنْفُسِهِنَّ، أَتَهَبْنَنِي وَلاَ تَهَبْنَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْنَ نَعَمْ، أَنْتَ أَفَظُّ وَأَغْلَظُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا لَقِيَكَ الشَّيْطَانُ قَطُّ سَالِكًا فَجًّا إِلاَّ سَلَكَ فَجًّا غَيْرَ فَجِّكَ ".
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Яъқуб ибн Иброҳим бизга айтди, отам бизга айтди, Солиҳдан, Ибн Шиҳобдан, у деди: Абдулҳамид ибн Абдураҳмон ибн Зайд менга хабар берди, Муҳаммад ибн Саъд ибн Абу Ваққос унга хабар берди, отаси Саъд ибн Абу Ваққос деди: Умар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан (киришга) изн сўради, унинг ёнида Қурайшдан аёллар бўлиб, у билан гаплашар, ундан кўпроқ (нафақа) сўрар, овозлари баланд эди. Умар изн сўраганида, улар шошилиб ҳижобга (парда ортига) ўтдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга изн берди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кулар эди. Умар: «Аллаҳ тишингни кулдирсин (хурсанд қилсин), эй Расулуллаҳ», деди. У: «Менинг олдимда бўлган бу аёллардан таажжубландим: сеннинг овозингни эшитганларида, шошилиб ҳижобга ўтдилар», деди. Умар: «Сен, эй Расулуллаҳ, улар қўрқишига ҳақлироқ эдинг», деди. Сўнг: «Эй ўз нафсларининг душманлари, мендан қўрқасизлар-у, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан қўрқмайсизларми?!», деди. Улар: «Ҳа, сен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан қаттиқроқ ва қўполроқсан», дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, шайтон сени бирор довонда юрган ҳолда учратса, албатта сенинг довонингдан бошқа довонга бурилади», деди.