حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، ح قَالَ وَحَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ النَّضْرِ، قَالَ أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا سَيَّارٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ ـ هُوَ ابْنُ صُهَيْبٍ الْفَقِيرُ ـ قَالَ أَخْبَرَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أُعْطِيتُ خَمْسًا لَمْ يُعْطَهُنَّ أَحَدٌ قَبْلِي نُصِرْتُ بِالرُّعْبِ مَسِيرَةَ شَهْرٍ، وَجُعِلَتْ لِيَ الأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًا، فَأَيُّمَا رَجُلٍ مِنْ أُمَّتِي أَدْرَكَتْهُ الصَّلاَةُ فَلْيُصَلِّ، وَأُحِلَّتْ لِيَ الْمَغَانِمُ وَلَمْ تَحِلَّ لأَحَدٍ قَبْلِي، وَأُعْطِيتُ الشَّفَاعَةَ، وَكَانَ النَّبِيُّ يُبْعَثُ إِلَى قَوْمِهِ خَاصَّةً، وَبُعِثْتُ إِلَى النَّاسِ عَامَّةً ".
Бизга Муҳаммад ибн Синон ривоят қилди, у деди: бизга Ҳушайм (ривоят қилди); (бошқа санад билан) у деди: менга Саид ибн ан-Назр ривоят қилди, у деди: бизга Ҳушайм хабар берди, у деди: бизга Сайёр хабар берди, у деди: бизга Язид — у ибн Суҳайб ал-Фақир — ривоят қилди, у деди: бизга Жобир ибн Абдуллаҳ хабар бердики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Менга, мендан олдин ҳеч кимга берилмаган беш (нарса) берилди: бир ойлик (йўл) масофадан (душман қалбига солинадиган) қўрқув билан нусрат берилдим; ер менга масжид ва покловчи қилинди — умматимдан қайси бир кишини намоз (вақти) топса, (ўша ерда) намоз ўқийверсин; ўлжалар менга ҳалол қилинди — мендан олдин ҳеч кимга ҳалол бўлмаган эди; менга шафоат берилди; (олдинги) пайғамбар (фақат) ўз қавмига (хос) юбориларди, мен эса барча одамларга (умумий) юборилдим,» дедилар.