حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتِ {الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ} قَالَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَيُّنَا لَمْ يَلْبِسْ إِيمَانَهُ بِظُلْمٍ فَنَزَلَتْ {لاَ تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ }
Абул-Валид бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Аъмашдан, Иброҳимдан, Алқамадан, Абдуллаҳдан, у деди: ‹Иймон келтирган ва ўз иймонларини зулм билан аралаштирмаганлар› (ояти) нозил бўлганида, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобалари: «Қайсимиз иймонини зулм билан аралаштирмаган?», дедилар. Шунда ‹Аллаҳга ширк келтирма, албатта ширк катта зулмдир› (ояти) нозил бўлди.