حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا نَزَلَتِ {الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ} قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّنَا لاَ يَظْلِمُ نَفْسَهُ قَالَ " لَيْسَ كَمَا تَقُولُونَ {لَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ} بِشِرْكٍ، أَوَلَمْ تَسْمَعُوا إِلَى قَوْلِ لُقْمَانَ لاِبْنِهِ {يَا بُنَىَّ لاَ تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ }".
Умар ибн Ҳафс ибн Ғиёс бизга айтди, отам бизга айтди, Аъмаш бизга айтди, у деди: Иброҳим менга айтди, Алқамадан, Абдуллаҳ розияллаҳу анҳудан, у деди: ‹Иймон келтирганлар ва ўз иймонларини зулм билан аралаштирмаганлар› (ояти) нозил бўлганида, биз: «Эй Расулуллаҳ, қайси биримиз ўз нафсига зулм қилмайди?», дедик. У: «Сизлар ўйлагандай эмас; ‹ўз иймонларини зулм билан аралаштирмаганлар› — ширк билан (аралаштирмаганлар демакдир). Луқмоннинг ўғлига айтган сўзини эшитмадингизми: ‹Эй ўғилчам, Аллаҳга ширк келтирма, албатта ширк катта зулмдир›?!», деди.