حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها أَنَّ قُرَيْشًا، أَهَمَّهُمْ شَأْنُ الْمَرْأَةِ الْمَخْزُومِيَّةِ الَّتِي سَرَقَتْ، فَقَالَ وَمَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا وَمَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلاَّ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَكَلَّمَهُ أُسَامَةُ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ ". ثُمَّ قَامَ فَاخْتَطَبَ، ثُمَّ قَالَ " إِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ، وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ، وَايْمُ اللَّهِ، لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ ابْنَةَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا ".
Қутайба ибн Саъид бизга айтди, Лайс бизга айтди, Ибн Шиҳобдан, Урвадан, Оиша розияллаҳу анҳодан: Қурайш — ўғирлик қилган махзумий аёлнинг иши уларни ташвишга солди. Улар: «Бу ҳақда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ким гапиради?», дедилар. Улар: «Унга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг севимлиси Усома ибн Зайддан бошқа ким журъат қилади?!», дедилар. Усома унга гапирди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сен Аллаҳнинг ҳадларидан бир ҳадда шафоат қиласанми?!», деди. Сўнг туриб хутба қилди ва: «Албатта, сизлардан олдингиларни фақат шу (нарса) ҳалок қилди: уларда бирор шарафли (зодагон) ўғирлик қилса, уни қўйиб юборар, уларда бирор заиф (оддий киши) ўғирлик қилса, унга ҳадни ижро қилар эдилар. Аллаҳга қасамки, агар Муҳаммаднинг қизи Фотима ўғирлик қилганида ҳам, мен унинг қўлини кесар эдим», деди.