حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي الْفُرَاتِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الطَّاعُونِ، فَأَخْبَرَنِي " أَنَّهُ عَذَابٌ يَبْعَثُهُ اللَّهُ عَلَى مَنْ يَشَاءُ، وَأَنَّ اللَّهَ جَعَلَهُ رَحْمَةً لِلْمُؤْمِنِينَ، لَيْسَ مِنْ أَحَدٍ يَقَعُ الطَّاعُونُ فَيَمْكُثُ فِي بَلَدِهِ صَابِرًا مُحْتَسِبًا، يَعْلَمُ أَنَّهُ لاَ يُصِيبُهُ إِلاَّ مَا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ، إِلاَّ كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ شَهِيدٍ ".
Мусо ибн Исмоил бизга айтди, Довуд ибн Абул-Фурот бизга айтди, Абдуллаҳ ибн Бурайда бизга айтди, Яҳё ибн Яъмардан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хотини Оиша розияллаҳу анҳодан, у деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан тоун ҳақида сўрадим, у менга хабар берди: «У бир азобдир, Аллаҳ уни хоҳлаганига юборади; лекин Аллаҳ уни мўминлар учун раҳмат қилди. Тоун вақе бўлса-ю, бирор киши ўз шаҳрида сабр қилиб, (ажрини Аллаҳдан) умид қилиб, фақат Аллаҳ ўзига ёзган (нарса) етишини билган ҳолда турса — унга албатта шаҳид ажрининг мисли (савоби) бўлади».