حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ عُثْمَانَ، دَعَا زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ فَنَسَخُوهَا فِي الْمَصَاحِفِ، وَقَالَ عُثْمَانُ لِلرَّهْطِ الْقُرَشِيِّينَ الثَّلاَثَةِ إِذَا اخْتَلَفْتُمْ أَنْتُمْ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ فِي شَىْءٍ مِنَ الْقُرْآنِ، فَاكْتُبُوهُ بِلِسَانِ قُرَيْشٍ، فَإِنَّمَا نَزَلَ بِلِسَانِهِمْ. فَفَعَلُوا ذَلِكَ.
Абдулазиз ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Иброҳим ибн Саъд бизга айтди, Ибн Шиҳобдан, Анасдан: Усмон Зайд ибн Собит, Абдуллаҳ ибн Зубайр, Саъид ибнул-Ос ва Абдураҳмон ибнул-Ҳорис ибн Ҳишомни чақирди, улар уни (Қуръанни) мусъҳафларга кўчирдилар. Усмон учта қураший (гуруҳга): «Сизлар ва Зайд ибн Собит Қуръандан бирор нарсада ихтилоф қилсангиз, уни Қурайш лисонида (лаҳжасида) ёзинглар, чунки у (Қуръан) уларнинг лисонида нозил бўлган», деди. Улар шундай қилдилар.