حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا مَسْرُورًا تَبْرُقُ أَسَارِيرُ وَجْهِهِ، فَقَالَ " أَلَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ الْمُدْلِجِيُّ لِزَيْدٍ وَأُسَامَةَ ـ وَرَأَى أَقْدَامَهُمَا ـ إِنَّ بَعْضَ هَذِهِ الأَقْدَامِ مِنْ بَعْضٍ ".
Яҳё бизга айтди, Абдураззоқ бизга айтди, Ибн Журайж бизга айтди, у деди: Ибн Шиҳоб менга хабар берди, Урвадан, Оиша розияллаҳу анҳодан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг олдига хурсанд ҳолда — юзининг чизгилари порлаб — кирди ва: «Мудлижий Зайд ва Усомага нима деганини — иккаласинин оёқларини кўриб — эшитмадингми: ‹Албатта, бу оёқларнинг баъзиси баъзисидандир (яъни ота-бола)›, (деганини)?!», деди.