حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ صَبَّاحٍ الْبَزَّارُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُحَدِّثُ حَدِيثًا لَوْ عَدَّهُ الْعَادُّ لأَحْصَاهُ. وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ أَلاَ يُعْجِبُكَ أَبُو فُلاَنٍ جَاءَ فَجَلَسَ إِلَى جَانِبِ حُجْرَتِي يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، يُسْمِعُنِي ذَلِكَ وَكُنْتُ أُسَبِّحُ فَقَامَ قَبْلَ أَنْ أَقْضِيَ سُبْحَتِي، وَلَوْ أَدْرَكْتُهُ لَرَدَدْتُ عَلَيْهِ، إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَكُنْ يَسْرُدُ الْحَدِيثَ كَسَرْدِكُمْ.
Ҳасан ибн Саббоҳ Баззор менга айтди, Суфён бизга айтди, Зуҳрийдан, Урвадан, Оиша розияллаҳу анҳодан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир ҳадис(сўз)ни шундай (секин-секин, аниқ) айтар эдики, агар сановчи уни санаса, санаб чиқар эди. Лайс деди: Юнус менга айтди, Ибн Шиҳобдан, у деди: Урва ибн Зубайр менга хабар берди, Оишадан: У деди: «Фалон кишининг отаси (Абу фалон)дан ажабланмайсанми?! У келиб, менинг ҳужрам ёнида ўтириб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ҳадис айтар, буни менга эшиттирар эди; мен эса тасбеҳ (нафл намоз) ўқиётган эдим. У менинг тасбеҳимни (намозимни) тугатишимдан олдин туриб кетди; агар уни топганимда (етиб олганимда), албатта унга (эътироз) қайтарар эдим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сизлар шошилиб (кетма-кет) гапирганингиздек ҳадисни шошилиб айтмас эди».