حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا نَعُدُّ الآيَاتِ بَرَكَةً وَأَنْتُمْ تَعُدُّونَهَا تَخْوِيفًا، كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَقَلَّ الْمَاءُ فَقَالَ " اطْلُبُوا فَضْلَةً مِنْ مَاءٍ ". فَجَاءُوا بِإِنَاءٍ فِيهِ مَاءٌ قَلِيلٌ، فَأَدْخَلَ يَدَهُ فِي الإِنَاءِ، ثُمَّ قَالَ " حَىَّ عَلَى الطَّهُورِ الْمُبَارَكِ، وَالْبَرَكَةُ مِنَ اللَّهِ " فَلَقَدْ رَأَيْتُ الْمَاءَ يَنْبُعُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَلَقَدْ كُنَّا نَسْمَعُ تَسْبِيحَ الطَّعَامِ وَهْوَ يُؤْكَلُ.
Муҳаммад ибнул-Мусанна менга айтди, Абу Аҳмад Зубайрий бизга айтди, Исроил бизга айтди, Мансурдан, Иброҳимдан, Алқамадан, Абдуллаҳдан, у деди: Биз (Набий даврида) оятларни (мўъжизаларни) барака деб санар эдик, сизлар эса уларни қўрқитиш (аломати) деб санайсизлар. Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир сафарда эдик, сув камайди. У: «Бир оз қолдиқ сув қидиринг», деди. Улар ичида озгина сув бўлган бир идиш келтирди. У қўлини идишга киритди, сўнг: «Муборак, пок (таҳорат) сувига келинглар! Барака Аллаҳдан(дир)», деди. Мен сувнинг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бармоқлари орасидан отилиб чиқаётганини кўрдим. Биз таомнинг еб турилган ҳолда тасбеҳини (Аллаҳга тасбеҳ айтганини) эшитар эдик.