حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ شُرَحْبِيلَ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ يَوْمًا فَصَلَّى عَلَى أَهْلِ أُحُدٍ صَلاَتَهُ عَلَى الْمَيِّتِ، ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى الْمِنْبَرِ، فَقَالَ " إِنِّي فَرَطُكُمْ، وَأَنَا شَهِيدٌ عَلَيْكُمْ، إِنِّي وَاللَّهِ لأَنْظُرُ إِلَى حَوْضِي الآنَ، وَإِنِّي قَدْ أُعْطِيتُ خَزَائِنَ مَفَاتِيحِ الأَرْضِ، وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَخَافُ بَعْدِي أَنْ تُشْرِكُوا، وَلَكِنْ أَخَافُ أَنْ تَنَافَسُوا فِيهَا ".
Саъид ибн Шураҳбил менга айтди, Лайс бизга айтди, Язиддан, Абул-Хайдан, Уқба ибн Омирдан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кун чиқди ва Уҳуд (шаҳидлар)ига маййитга ўқиладиган намоздек намоз ўқиди, сўнг мимбарга қайтди ва: «Албатта мен сизларнинг олдингизда (ҳузудга) борувчингизман (сиздан олдин кетувчиман) ва мен сизларга гувоҳман. Аллаҳга қасам, мен ҳозир ўз ҳавзимга қараб турибман; ва менга ер (хазиналаринин) калитлари — хазиналари берилди. Аллаҳга қасам, мен сизларнинг мендан кейин ширк келтиришингиздан қўрқмайман, лекин мен сизларнинг у (дунё)да рақобатлашишингиздан қўрқаман», деди.