حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ عَدِيٍّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ حَيْوَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى قَتْلَى أُحُدٍ بَعْدَ ثَمَانِي سِنِينَ، كَالْمُوَدِّعِ لِلأَحْيَاءِ وَالأَمْوَاتِ، ثُمَّ طَلَعَ الْمِنْبَرَ فَقَالَ " إِنِّي بَيْنَ أَيْدِيكُمْ فَرَطٌ، وَأَنَا عَلَيْكُمْ شَهِيدٌ، وَإِنَّ مَوْعِدَكُمُ الْحَوْضُ، وَإِنِّي لأَنْظُرُ إِلَيْهِ مِنْ مَقَامِي هَذَا، وَإِنِّي لَسْتُ أَخْشَى عَلَيْكُمْ أَنْ تُشْرِكُوا، وَلَكِنِّي أَخْشَى عَلَيْكُمُ الدُّنْيَا أَنْ تَنَافَسُوهَا ". قَالَ فَكَانَتْ آخِرَ نَظْرَةٍ نَظَرْتُهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Муҳаммад ибн Абдураҳим менга айтди, Закариё ибн Адий бизга хабар берди, Ибнул-Муборак бизга хабар берди, Ҳайвадан, Язид ибн Абу Ҳабибдан, Абул-Хайдан, Уқба ибн Омирдан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Уҳуд (шаҳидлар)ига саккиз йилдан кейин — тириклар ва ўликларга хайрлашгандек — намоз ўқиди, сўнг мимбарга чиқди ва: «Албатта мен сизларнинг олдингизда (ҳузудга) борувчингизман (сиздан олдин кетувчиман) ва мен сизларга гувоҳман; ва сизларнинг ваъда жойингиз — Ҳавздир; ва мен мана бу (турган) жойимдан унга қараб турибман; ва мен сизларга ширк келтиришингиздан қўрқмайман, лекин мен сизларга дунё (ҳақида) — уни рақобатлашингиздан қўрқаман», деди. (Уқба) деди: Бу менинг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга охирги қараган назарим бўлди.