حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْجُعْفِيُّ، عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَخْرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ الْحَسَنَ فَصَعِدَ بِهِ عَلَى الْمِنْبَرِ، فَقَالَ " ابْنِي هَذَا سَيِّدٌ، وَلَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يُصْلِحَ بِهِ بَيْنَ فِئَتَيْنِ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ".
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад менга айтди, Яҳё ибн Одам бизга айтди, Ҳусайн Жуъфий бизга айтди, Абу Мусодан, Ҳасандан, Абу Бакра розияллаҳу анҳудан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кун Ҳасанни чиқарди ва уни мимбарга (ўзи билан) кўтарди ва: «Менинг мана бу ўғлим саййиддир; шояд Аллаҳ у билан мусулмонлардан икки гуруҳ орасини ислоҳ қилса (яраштирса)», деди.