حَدَّثَنَا صَدَقَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، عَنِ الْحَسَنِ، سَمِعَ أَبَا بَكْرَةَ، سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ وَالْحَسَنُ إِلَى جَنْبِهِ، يَنْظُرُ إِلَى النَّاسِ مَرَّةً وَإِلَيْهِ مَرَّةً، وَيَقُولُ " ابْنِي هَذَا سَيِّدٌ، وَلَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يُصْلِحَ بِهِ بَيْنَ فِئَتَيْنِ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ".
Садақа бизга айтди, Ибн Уяйна бизга айтди, Абу Мусо бизга айтди, Ҳасандан: У Абу Бакрани эшитди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни мимбар устида — Ҳасан унинг ёнида (турган) ҳолда, гоҳ одамларга, гоҳ унга қараб туриб — шундай деганини эшитдим: «Менинг мана бу ўғлим саййиддир; шояд Аллаҳ у билан мусулмонлардан икки гуруҳ орасини ислоҳ қилса (яраштирса)».