حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ حَدَّثَهُمْ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَعِدَ أُحُدًا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ فَرَجَفَ بِهِمْ فَقَالَ " اثْبُتْ أُحُدُ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ نَبِيٌّ وَصِدِّيقٌ وَشَهِيدَانِ ".
Муҳаммад ибн Башшор менга айтди, Яҳё бизга айтди, Саъиддан, Қатодадан: Анас ибн Молик розияллаҳу анҳу уларга айтдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Уҳуд (тоғига) чиқди, Абу Бакр, Умар ва Усмон (ҳам). Шунда (тоғ) улар билан тебранди (силкинди). (Набий): «Собит (тинч) тур, эй Уҳуд! Чунки сенинг устингда фақат бир Набий, бир Сиддиқ ва икки шаҳид бор», деди.