حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ حِينَ خَرَجَ مَعَهُ إِلَى الْوَلِيدِ قَالَ دَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الأَنْصَارَ إِلَى أَنْ يُقْطِعَ لَهُمُ الْبَحْرَيْنِ. فَقَالُوا لاَ، إِلاَّ أَنْ تُقْطِعَ لإِخْوَانِنَا مِنَ الْمُهَاجِرِينَ مِثْلَهَا. قَالَ " إِمَّا لاَ، فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْنِي، فَإِنَّهُ سَيُصِيبُكُمْ بَعْدِي أُثْرَةٌ ".
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад бизга айтди, Суфён бизга айтди, Яҳё ибн Саъиддан: У Анас ибн Молик розияллаҳу анҳуни — у (Анас) билан Валиднинг олдига чиққанида — эшитди, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Ансорни Баҳрайн (ер)ини уларга (иқтў) қилиб беришга чақирди (таклиф қилди). Улар: «Йўқ, фақат муҳожирлардан бўлган биродарларимизга ҳам шунга ўхшашни (иқтў) қилиб берсанг (қабул қиламиз)», дедилар. У: «Агар (қабул қилмас) бўлсангиз, мени учратгунингизгача сабр қилинглар; чунки сизларга мендан кейин (бошқаларнинг) ўзини устун қўйиши етади», деди.