حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الأَنْصَارَ لِيَكْتُبَ لَهُمْ بِالْبَحْرَيْنِ فَقَالُوا لاَ وَاللَّهِ حَتَّى تَكْتُبَ لإِخْوَانِنَا مِنْ قُرَيْشٍ بِمِثْلِهَا. فَقَالَ ذَاكَ لَهُمْ مَا شَاءَ اللَّهُ عَلَى ذَلِكَ يَقُولُونَ لَهُ قَالَ " فَإِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ بَعْدِي أُثْرَةً، فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْنِي عَلَى الْحَوْضِ".
Аҳмад ибн Юнус бизга айтди, Зуҳайр бизга айтди, Яҳё ибн Саъиддан, у деди: Анас розияллаҳу анҳуни эшитдим, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ансорларни чақирди, уларга Баҳрайн (ерларидан) ёзиб (инъом қилиб) бериш учун. Улар: «Йўқ, Аллаҳга қасамки, токи Қурайшдан бўлган биродарларимизга ҳам шунга ўхшаш ёзиб бермагунингча (олмаймиз)», дедилар. У: «Бу (Қурайшга) Аллаҳ хоҳлагунича (бўлади)», деди. Улар унга шуни (талаб қилиб) такрорлайвердилар. У: «Албатта, сизлар мендан кейин (бошқаларнинг) афзал кўрилишини (сизлардан устун қўйилишини) кўрасизлар; бас, мени Ҳавзда учратгунингизча сабр қилинглар», деди.