حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ،. وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ عَنِ الْهِجْرَةِ فَقَالَ " وَيْحَكَ إِنَّ الْهِجْرَةَ شَأْنُهَا شَدِيدٌ، فَهَلْ لَكَ مِنْ إِبِلٍ ". قَالَ نَعَمْ. قَالَ " فَتُعْطِي صَدَقَتَهَا ". قَالَ نَعَمْ. قَالَ " فَهَلْ تَمْنَحُ مِنْهَا ". قَالَ نَعَمْ. قَالَ " فَتَحْلُبُهَا يَوْمَ وُرُودِهَا ". قَالَ نَعَمْ. قَالَ " فَاعْمَلْ مِنْ وَرَاءِ الْبِحَارِ، فَإِنَّ اللَّهَ لَنْ يَتِرَكَ مِنْ عَمَلِكَ شَيْئًا ".
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Валид ибн Муслим бизга айтди, Авзоий бизга айтди; (ва) Муҳаммад ибн Юсуф деди: Авзоий бизга айтди, Зуҳрий бизга айтди, у деди: Ато ибн Язид Лайсий менга айтди, у деди: Абу Саъид розияллаҳу анҳу менга айтди, у деди: Бир аъробий (чўл араби) Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди ва ундан ҳижрат ҳақида сўради. У: «Вой сенга! Албатта ҳижратнинг иши оғир(дир); сенда туя борми?», деди. У: «Ҳа», деди. У: «Унинг садақасини (закотини) берасанми?», деди. У: «Ҳа», деди. У: «Ундан (сутидан муҳтожларга) берасанми (манҳа қиласанми)?», деди. У: «Ҳа», деди. У: «Уни сувга келган куни соғасанми (йўловчиларга сут берасанми)?», деди. У: «Ҳа», деди. У: «У ҳолда денгизлар ортида (узоқда) (бўлсанг ҳам яхши амал) қил, чунки Аллаҳ сенинг амалингдан ҳеч нарсани камайтирмайди», деди.