حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَرَضَهُ يَوْمَ أُحُدٍ وَهْوَ ابْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ فَلَمْ يُجِزْهُ، وَعَرَضَهُ يَوْمَ الْخَنْدَقِ وَهْوَ ابْنُ خَمْسَ عَشْرَةَ فَأَجَازَهُ.
Яъқуб ибн Иброҳим бизга айтди, Яҳё ибн Саъид бизга айтди, Убайдуллаҳдан, у деди: Нофи менга хабар берди, Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни Уҳуд куни — у ўн тўрт ёшли эканида — (жангга) кўрсатди, лекин унга рухсат бермади; ва Хандақ куни — у ўн беш ёшли эканида — кўрсатди ва унга рухсат берди.