حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ ذَهَبْتُ أَسُبُّ حَسَّانَ عِنْدَ عَائِشَةَ فَقَالَتْ لاَ تَسُبَّهُ، فَإِنَّهُ كَانَ يُنَافِحُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. وَقَالَتْ عَائِشَةُ اسْتَأْذَنَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي هِجَاءِ الْمُشْرِكِينَ قَالَ " كَيْفَ بِنَسَبِي ". قَالَ لأَسُلَّنَّكَ مِنْهُمْ كَمَا تُسَلُّ الشَّعْرَةُ مِنَ الْعَجِينِ. وَقَالَ مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ فَرْقَدٍ، سَمِعْتُ هِشَامًا، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَبَبْتُ حَسَّانَ، وَكَانَ مِمَّنْ كَثَّرَ عَلَيْهَا.
Усмон ибн Абу Шайба бизга айтди, Абда бизга айтди, у Ҳишомдан, у отасидан: Мен Оишанинг олдида Ҳассонни сўка бошладим. У деди: «Уни сўкма, чунки у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни (шеъри билан) ҳимоя қиларди.» Оиша айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан мушрикларни ҳажв қилишга рухсат сўради. У деди: «Менинг насабим билан қандай бўлади (мен ҳам Қурайш насабиданман)?» У (Ҳассон) деди: «Мен сени улардан хамирдан тола суғурилгандек суғуриб оламан.» Муҳаммад айтди: Усмон ибн Фарқад бизга айтди, мен Ҳишомдан, у отасидан эшитдим: Мен Ҳассонни сўкдим, у (Оишага) кўп (бўҳтон) қилганлардан эди.