حَدَّثَنِي عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، أَنَّ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ حَدَّثَهُمْ أَنَّ نَاسًا مِنْ عُكْلٍ وَعُرَيْنَةَ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَتَكَلَّمُوا بِالإِسْلاَمِ فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ ضَرْعٍ، وَلَمْ نَكُنْ أَهْلَ رِيفٍ. وَاسْتَوْخَمُوا الْمَدِينَةَ، فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِذَوْدٍ وَرَاعٍ، وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَخْرُجُوا فِيهِ، فَيَشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا، فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا نَاحِيَةَ الْحَرَّةِ كَفَرُوا بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ، وَقَتَلُوا رَاعِيَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، وَاسْتَاقُوا الذَّوْدَ، فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَبَعَثَ الطَّلَبَ فِي آثَارِهِمْ فَأَمَرَ بِهِمْ فَسَمَرُوا أَعْيُنَهُمْ، وَقَطَعُوا أَيْدِيَهُمْ، وَتُرِكُوا فِي نَاحِيَةِ الْحَرَّةِ حَتَّى مَاتُوا عَلَى حَالِهِمْ. قَالَ قَتَادَةُ بَلَغَنَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ ذَلِكَ كَانَ يَحُثُّ عَلَى الصَّدَقَةِ، وَيَنْهَى عَنِ الْمُثْلَةِ. وَقَالَ شُعْبَةُ وَأَبَانُ وَحَمَّادٌ عَنْ قَتَادَةَ مِنْ عُرَيْنَةَ. وَقَالَ يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ وَأَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ عَنْ أَنَسٍ قَدِمَ نَفَرٌ مِنْ عُكْلٍ.
Абдулаъло ибн Ҳаммод менга айтди, Язид ибн Зурайъ бизга айтди, Саид бизга айтди, у Қатодадан: Анас розияллаҳу анҳу уларга айтди: Укл ва Урайна (қабилалари)дан бир неча киши Мадинага Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдилар ва Ислом ҳақида гапирдилар. Улар дедилар: «Эй Аллаҳнинг Набийси, биз чорвадор халқ эдик, экинчи (қишлоқ) халқи эмас эдик.» Мадина (ҳавоси) уларга ваболик (ёқмади) туюлди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга бир пода туя ва чўпон (беришни) буюрди, уларга (шаҳардан) чиқиб, уларнинг сутларидан ва сийдикларидан ичишни буюрди. Улар жўнадилар, Ҳарра томонида бўлганларида, Исломларидан кейин кофир бўлдилар, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг чўпонини ўлдирдилар ва туя подасини ҳайдаб кетдилар. Бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етиб келди. У уларнинг изидан таъқибчилар юборди. Улар ҳақида буйруқ берди, шунда уларнинг кўзларига (қиздирилган темир билан) доғ босилди, қўллари кесилди ва Ҳарра томонида ўз ҳолига ташлаб қўйилдилар, то ўша ҳолатда ўлгунча. Қатода деди: Бизга етиб келдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам шундан кейин садақага ундар ва аъзони кесиб майиб қилишдан (мусла) қайтарарди. Шуъба, Абон ва Ҳаммод Қатодадан «Урайнадан» дедилар. Яҳё ибн Абу Касир ва Айюб Абу Қилобадан, у Анасдан: «Уклдан бир неча киши келди» дедилар.