حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ سَبَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم صَفِيَّةَ، فَأَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا. فَقَالَ ثَابِتٌ لأَنَسٍ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ أَصْدَقَهَا نَفْسَهَا فَأَعْتَقَهَا.
Одам бизга айтди, Шуъба бизга айтди, у Абдулазиз ибн Суҳайбдан: У айтди: Мен Анас ибн Молик розияллаҳу анҳудан эшитдим: У айтарди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Сафияни асир олди, уни озод қилди ва унга уйланди. Собит Анасга деди: «Унга нимани маҳр қилди?» У деди: «Маҳри ўзини (озодлигини) қилди, шунда уни озод қилди.»