حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْبَرَ ـ أَوْ قَالَ لَمَّا تَوَجَّهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ـ أَشْرَفَ النَّاسُ عَلَى وَادٍ، فَرَفَعُوا أَصْوَاتَهُمْ بِالتَّكْبِيرِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ارْبَعُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ، إِنَّكُمْ لاَ تَدْعُونَ أَصَمَّ وَلاَ غَائِبًا، إِنَّكُمْ تَدْعُونَ سَمِيعًا قَرِيبًا وَهْوَ مَعَكُمْ ". وَأَنَا خَلْفَ دَابَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَمِعَنِي وَأَنَا أَقُولُ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ، فَقَالَ لِي " يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ ". قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " أَلاَ أَدُلُّكَ عَلَى كَلِمَةٍ مِنْ كَنْزٍ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ ". قُلْتُ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي. قَالَ " لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ ".
Мусо ибн Исмоил бизга айтди, Абдулвоҳид бизга айтди, у Осимдан, у Абу Усмондан, у Абу Мусо ал-Ашъарий розияллаҳу анҳудан: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Хайбарга ғазот қилганида — ёки: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (сафарга) юзланганида — одамлар бир водийга юқоридан қарадилар ва овозларини такбир билан кўтардилар: «Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар, ло илаҳа иллаллаҳ.» Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Ўзларингизга раҳм қилинглар (овозни пасайтиринглар). Сизлар кар ёки йўқ (ғойиб) зотни чақираётганингиз йўқ. Сизлар Эшитувчи, Яқин зотни чақиряпсизлар, У сизлар билан биргадир.» Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг улови ортида эдим. У мени «Ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ» деб айтаётганимни эшитди ва менга деди: «Эй Абдуллаҳ ибн Қайс.» Мен дедим: «Лаббайк, эй Расулуллаҳ.» У деди: «Сенга жаннат хазиналаридан бир хазина бўлган калимани кўрсатайми?» Мен дедим: «Ҳа, эй Расулуллаҳ, отам-онам сенга фидо бўлсин.» У деди: «Ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ.»