حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَهُمْ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ، أَخْبَرَهُمْ أَنَّهُ، قَدِمَ رَكْبٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَمِّرِ الْقَعْقَاعَ بْنَ مَعْبَدِ بْنِ زُرَارَةَ. قَالَ عُمَرُ بَلْ أَمِّرِ الأَقْرَعَ بْنَ حَابِسٍ. قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا أَرَدْتَ إِلاَّ خِلاَفِي. قَالَ عُمَرُ مَا أَرَدْتُ خِلاَفَكَ. فَتَمَارَيَا حَتَّى ارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا فَنَزَلَ فِي ذَلِكَ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تُقَدِّمُوا} حَتَّى انْقَضَتْ.
Иброҳим ибн Мусо менга айтди, Ҳишом ибн Юсуф бизга айтди, Ибн Журайж уларга хабар берди, у Ибн Абу Мулайкадан, Абдуллаҳ ибн аз-Зубайр уларга хабар берди: Бану Тамимдан бир карвон Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди. Абу Бакр деди: «ал-Қаъқў ибн Маъбад ибн Зурорани амир қил.» Умар деди: «Йўқ, ал-Ақраъ ибн Ҳобисни амир қил.» Абу Бакр деди: «Сен фақат менга қаршилик қилишни хоҳладинг.» Умар деди: «Мен сенга қаршилик қилишни хоҳламадим.» Улар баҳслашдилар, ҳатто овозлари кўтарилди. Шу ҳақда нозил бўлди: «Эй иймон келтирганлар, (Аллаҳ ва Расулидан) олдинга ўтмангиз...» — то (оят) тугагунча.