حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " صَلاَةُ الْجَمِيعِ تَزِيدُ عَلَى صَلاَتِهِ فِي بَيْتِهِ، وَصَلاَتِهِ فِي سُوقِهِ خَمْسًا وَعِشْرِينَ دَرَجَةً، فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ وَأَتَى الْمَسْجِدَ، لاَ يُرِيدُ إِلاَّ الصَّلاَةَ، لَمْ يَخْطُ خُطْوَةً إِلاَّ رَفَعَهُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً، وَحَطَّ عَنْهُ خَطِيئَةً، حَتَّى يَدْخُلَ الْمَسْجِدَ، وَإِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ كَانَ فِي صَلاَةٍ مَا كَانَتْ تَحْبِسُهُ، وَتُصَلِّي ـ يَعْنِي عَلَيْهِ ـ الْمَلاَئِكَةُ مَا دَامَ فِي مَجْلِسِهِ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ، اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ، مَا لَمْ يُحْدِثْ فِيهِ ".
Мусаддад бизга айтди: Абу Муовия бизга айтди, Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «Жамоат намози кишининг уйидаги намозидан ва бозоридаги намозидан йигирма беш даража ортиқдир. Чунки сиздан бирингиз таҳоратни чиройли қилиб олиб, фақат намозни кўзлаб масжидга келса, қўйган ҳар бир қадами учун Аллаҳ уни бир даража кўтаради ва ундан бир хато (гуноҳ)ни туширади, токи масжидга киргунича. Масжидга киргач, намозни кутиб турар экан, намозда (саналади). Малоикалар унинг намоз ўқиган жойида ўтирар экан унга: ‹Аллаҳим, уни мағфират қил, Аллаҳим, унга раҳм қил›, деб дуо қиладилар, токи таҳорати бузилмагунча», дедилар.