حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَلاَةُ أَحَدِكُمْ فِي جَمَاعَةٍ تَزِيدُ عَلَى صَلاَتِهِ فِي سُوقِهِ وَبَيْتِهِ بِضْعًا وَعِشْرِينَ دَرَجَةً، وَذَلِكَ بِأَنَّهُ إِذَا تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ، ثُمَّ أَتَى الْمَسْجِدَ، لاَ يُرِيدُ إِلاَّ الصَّلاَةَ، لاَ يَنْهَزُهُ إِلاَّ الصَّلاَةُ، لَمْ يَخْطُ خَطْوَةً إِلاَّ رُفِعَ بِهَا دَرَجَةً، أَوْ حُطَّتْ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةٌ، وَالْمَلاَئِكَةُ تُصَلِّي عَلَى أَحَدِكُمْ مَا دَامَ فِي مُصَلاَّهُ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ، اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ، مَا لَمْ يُحْدِثْ فِيهِ، مَا لَمْ يُؤْذِ فِيهِ ". وَقَالَ " أَحَدُكُمْ فِي صَلاَةٍ مَا كَانَتِ الصَّلاَةُ تَحْبِسُهُ ".
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, у Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Бирортангизнинг жамоатдаги намози ўзининг бозоридаги ва уйидаги намозидан йигирма неча даража ортиқдир. Бу шунинг учунки, у таҳорат қилиб, таҳоратни чиройли қилиб олиб, сўнг масжидга фақат намозни кўзлаб, уни намоздан бошқа нарса ҳаракатлантирмасдан келса, қайси бир қадам қўйса, албатта у билан бир даража кўтарилади ёки у билан ундан бир хато ўчирилади. Бирортангиз намоз ўқиган жойида турар экан, малоикалар унга саловот айтиб турадилар: Аллаҳим, унга саловот айт, Аллаҳим, унга раҳм қил — токи у таҳоратини бузмагунча, у ерда кимсани озор бермагунча». Ва деди: «Бирортангиз намозни кутиб турар экан, намозда бўлаверган ҳисобланади».