حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَا أَعْلَمُ النَّاسِ، بِهَذِهِ الآيَةِ آيَةِ الْحِجَابِ، لَمَّا أُهْدِيَتْ زَيْنَبُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَتْ مَعَهُ فِي الْبَيْتِ، صَنَعَ طَعَامًا، وَدَعَا الْقَوْمَ، فَقَعَدُوا يَتَحَدَّثُونَ، فَجَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْرُجُ، ثُمَّ يَرْجِعُ، وَهُمْ قُعُودٌ يَتَحَدَّثُونَ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلاَّ أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ} إِلَى قَوْلِهِ {مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ} فَضُرِبَ الْحِجَابُ، وَقَامَ الْقَوْمُ.
Сулаймон ибн Ҳарб, Ҳаммод ибн Зайддан, у Айюбдан, у Абу Қилобадан ривоят қилади: Анас ибн Молик айтди: Мен бу оят — ҳижоб ояти ҳақида одамларнинг энг билимдониман. Зайнаб Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга келтирилганда у киши у билан уйда эдилар. (У киши) таом тайёрлаб, қавмни чақирдилар. Улар ўтириб суҳбатлашавердилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам чиқиб, сўнг қайтар, улар эса ҳамон ўтириб суҳбатлашардилар. Шунда Аллаҳ таоло «Эй иймон келтирганлар, Набийнинг уйларига, таомга изн берилмагунча, унинг пишишини кутмасдан кирманглар» дан то «ҳижоб ортидан» гача (оятини) нозил қилди. Шунда ҳижоб қўйилди ва қавм туриб (кетди).