Саҳиҳул Бухорий — 4822-ҳадис

Пайғамбарнинг Қуръан тафсири · Раббимиз, биздан азобни кўт

4822-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Пайғамбарнинг Қуръан тафсири

حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ إِنَّ مِنَ الْعِلْمِ أَنْ تَقُولَ لِمَا لاَ تَعْلَمُ اللَّهُ أَعْلَمُ، إِنَّ اللَّهَ قَالَ لِنَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم ‏{‏قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ‏}‏ إِنَّ قُرَيْشًا لَمَّا غَلَبُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتَعْصَوْا عَلَيْهِ قَالَ اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَيْهِمْ بِسَبْعٍ كَسَبْعِ يُوسُفَ فَأَخَذَتْهُمْ سَنَةٌ أَكَلُوا فِيهَا الْعِظَامَ وَالْمَيْتَةَ مِنْ الْجَهْدِ حَتَّى جَعَلَ أَحَدُهُمْ يَرَى مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ السَّمَاءِ كَهَيْئَةِ الدُّخَانِ مِنْ الْجُوعِ قَالُوا  رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ  فَقِيلَ لَهُ إِنْ كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَادُوا فَدَعَا رَبَّهُ فَكَشَفَ عَنْهُمْ فَعَادُوا فَانْتَقَمَ اللَّهُ مِنْهُمْ يَوْمَ بَدْرٍ فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى  فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ إِلَى قَوْلِهِ جَلَّ ذِكْرُهُ إِنَّا مُنْتَقِمُونَ

Яҳё, Вакиъдан, у Аъмашдан, у Абуз Зуҳодан, у Масруқдан ривоят қилади: Мен Абдуллаҳнинг олдига кирдим. У: Билимдан бири — билмаган нарсангга Аллаҳу аълам дейишингдир. Аллаҳ Ўз Набийсига соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Айт: Мен бунга ҳеч қандай ажр сўрамайман ва ўзимча қийналиб сўз тўқийдиганлардан эмасман» деган. Қурайш Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ғолиб келиб, унга осий бўлганда у: Аллаҳим, уларга қарши менга Юсуф (давридаги) етти (қаҳатчилик) каби етти (йил) билан ёрдам бер, дедилар. Шунда уларни қаҳатчилик тутди, машаққатдан суяклар ва ўлаксани едилар, ҳатто улардан бири очликдан ўзи билан осмон орасини тутундек кўрадиган бўлди. Улар: «Роббимиз, биздан азобни кўтар, биз иймон келтирувчимиз» дедилар. Унга: Агар улардан (азобни) кўтарсак, қайтадилар, дейилди. Сўнг у Роббига дуо қилди, У улардан (азобни) кўтарди, улар қайтдилар. Шунда Аллаҳ улардан Бадр кунида интиқом олди. Мана шу Аллаҳ таолонинг: «Бас, осмон очиқ тутун келтирадиган кунни кут» дан то жалла зикруҳу: «Албатта Биз интиқом олувчимиз» деган сўзигача (бўлган оят)дир.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 2459-ҳадисРўза китоби

Эй Расулуллаҳ, эрим Сафвон ибн ал-Муъаттал мен намоз ўқисам мени уради, рўза тутсам рўзамни очдиради ва у қуёш чиққунча бомдод намозини ўқимайди Эй Расулуллаҳ, унинг мени намоз ўқисам уради, деган сўзига…

Саҳиҳи Муслим, 3345-ҳадисҲаж китоби

Мен чиқиб кетмоқчиман, эй Абу Абдурраҳмон, замон бизга оғир бўлди Ўтир, эй аҳмоқ, чунки мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: ‹Унинг қийинчилиги ва шиддатига ҳеч ким сабр қилмайдики, мен унга Қиёмат…

Саҳиҳул Бухорий, 1303-ҳадисЖаноза китоби

Эй Ибн Авф, бу раҳмат (меҳр)дир Албатта кўз ёшланади, қалб ҳазинланади, биз фақат Роббимиз рози бўладиган (сўз)ни айтамиз. Ва биз сенинг фироқинг билан, эй Иброҳим, албатта ҳазинмиз

Сунани Абу Довуд, 3126-ҳадисЖаноза китоби

Бу кеча менга бир ўғил туғилди, мен уни отам Иброҳимнинг исми билан атадим Кўз ёш тўкади, қалб ғамгин бўлади, биз эса фақат Роббимиз рози бўладиган нарсанигина айтамиз. Эй Иброҳим, биз сенинг (фироқинг) билан…

Сунани Абу Довуд, 4486-ҳадисҲудуд (жазолар) китоби

Мен ўзим ҳад жазосини берган кишининг диятини тўламайман — ёки тўлашга шай эмасман — хамр ичувчидан бошқасини, чунки Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам у ҳақда бирор нарса белгилаб қўймади, у фақат биз…

Сунани Абу Довуд, 1650-ҳадисЗакот китоби

Мен билан ҳамроҳ бўл, сен ҳам ундан насиба оласан Токи Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига бориб сўрамагунимча (сабр қил) Қавмнинг озод қилинган қули ўзларидандир, бизга эса садақа ҳалол эмас