حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ كُنْتُ مَعَ عَمِّي فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ ابْنَ سَلُولَ، يَقُولُ لاَ تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا، وَلَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الأَعَزُّ مِنْهَا الأَذَلَّ. فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَمِّي، فَذَكَرَ عَمِّي لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم {فَدَعَانِي فَحَدَّثْتُهُ، فَأَرْسَلَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَىٍّ وَأَصْحَابِهِ فَحَلَفُوا مَا قَالُوا، وَكَذَّبَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم} وَصَدَّقَهُمْ، فَأَصَابَنِي غَمٌّ لَمْ يُصِبْنِي مِثْلُهُ قَطُّ، فَجَلَسْتُ فِي بَيْتِي وَقَالَ عَمِّي مَا أَرَدْتَ إِلَى أَنْ كَذَّبَكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَمَقَتَكَ. فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ} وَأَرْسَلَ إِلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَهَا وَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ قَدْ صَدَّقَكَ ".
Убайдуллаҳ ибн Мусо, Исроилдан, у Абу Ишоқдан, у Зайд ибн Арқамдан ривоят қилади: Мен амаким билан бирга эдим. Абдуллаҳ ибн Убай ибн Салулнинг: Расулуллаҳ ҳузуридагиларга, улар тарқалиб кетгунларича нафақа берманглар; агар Мадинага қайтсак, албатта азиз (киши) ундан хор (киши)ни чиқариб юборади, деганини эшитдим. Буни амакимга айтдим, амаким Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга айтди. У мени чақириб, мен айтиб бердим. Сўнг Абдуллаҳ ибн Убай ва шерикларига (одам) юборди, улар айтмаганларига қасам ичдилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам мени ёлғончига чиқариб, уларни тасдиқладилар. Менга ҳеч қачон бундай етмаган ғам етди, уйимда ўтириб қолдим. Амаким: Сен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам сени ёлғончига чиқариб, сенга ғазаб қилишларидан бошқа нима истардинг? деди. Шунда Аллаҳ таоло «Мунофиқлар олдингга келганда: Гувоҳлик берамизки, сен албатта Расулуллаҳсан, дедилар» (оятини) нозил қилди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менга (одам) юбориб, уни ўқидилар ва: «Албатта Аллаҳ сени тасдиқлади» дедилар.